هو الاول

در شب یک‌شنبه بیست و هشتم ماه رجب، هنگام خروج از مدینه و رهسپار شدن به سوى مکّه که فرزندان، برادرزادگان و برادرانش نیز با بیشتر خاندانش همراه او بودند جز برادرش محمّد ابن حنفیّه؛ این آیه شریفه را قرائت فرمود:[۱] «فَخَرَجَ مِنْها خائِفاً یَتَرَقَّبُ قالَ رَبِّ نَجِّنی‌ مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمینَ»؛ [۲] موسى ترسان و نگران از آن‌جا بیرون رفت [در حالى که] می‌گفت: «پروردگارا، مرا از گروه ستم‌کاران نجات بخش». طبق این آیه؛ حضرت موسی(ع) برای رهایی از شرّ فرعونیان از مصر به سوی مدین خارج شد. [۳] امام حسین(ع) با خواندن این آیه حال خروج خود را از شهر مدینه به حال خروج حضرت موسی(ع) از مصر تشبیه کرده که آن‌حضرت از ترس فرعون مصر ناچار به ترک شهر و دیار و فرار از شهر گردید، و امام حسین(ع) نیز به خاطر فرعون زمان خود مجبور به ترک دیار و خانه و کاشانه خود شد.

تحلیل: با توجه به آیه قرآن تلاوت شده توسط امام حسین علیه اسلام و موجود، با این  نتیجه می رسیم که یزید، فرعون زمان خودش بوده و علاوه بر نامشرویت حکومت یزید لزوم قیام امام حسین علیه السلام نیز اثبات می شود.

[۱]. شیخ مفید، الإرشاد فی معرفة حجج الله على العباد، ج ۲، ص ۳۵، کنگره شیخ مفید، قم، چاپ اول، ۱۴۱۳ق؛ طبرسی، فضل بن حسن، إعلام الورى بأعلام الهدى، ج ۱، ص ۴۳۵، مؤسسه آل البیت(ع)، قم، چاپ اول، ۱۴۱۷ق.
[۲]. قصص، ۲۱.
[۳]. قمى، على بن ابراهیم، تفسیر القمی، محقق و مصحح: موسوى جزائرى، طیب، ج ۲، ص ۱۳۷، دار الکتاب، قم، چاپ سوم، ۱۴۰۴ق؛ طبرى، ابو جعفر محمد بن جریر، جامع البیان فى تفسیر القرآن، ج ۲۰، ص ۳۴، دار المعرفة، بیروت، چاپ اول، ۱۴۱۲ق.