اگر قرار بود که موسیقی ، عاملی در تکامل انسان باشد و وسیله ای برای رسیدن به مقامات الهی باشد بدون شک ، رهبران ما یعنی معصومین (علیهم السّلام) این مطلب را برای پیروان خویش بیان می فرمودند و از بیان این مسئله فرو گذار نمی کردند چرا که آنان برای رساندن انسان ها به کمال حقیقی خویش آمده اند و اگر چیزی راکه باعث رسیدن انسان به کمال است ذکر نکرده باشند نقض غرض خواهد بود.
مناظره خواندنی امام صادق(ع) با یک طبیب هندی
ربيع حاجب مى گويد: روزى طبيبي هندى
در مجلس منصور كتاب طب مى خواند، در حالى كه امام صادق عليه السّلام در
آنجا حضور داشت. چون از قرائت مسائل طب فراغت يافت، به امام ششم عليه
السّلام گفت: دوست دارى از دانش خود به تو بياموزم؟ حضرت فرمود: نه، زيرا
آنچه من مى دانم از دانش تو بهتر است. طبيب پرسيد: تو از طب چه مى دانى؟
فرمود: من حرارت را با سردى، و سردى را با گرمى، رطوبت را با خشكى، و
خشكى را با رطوبت درمان مى كنم، و مسأله تندرستى را به خدا وامى گذارم و
براى
تندرستى دستور پيامبر را به كار مى برم كه فرمود: «شكم خانه درد است، و
پرهيز درمان هر دردى است، و تن را به آنچه خوى گرفته بايد عادت داد».
طبيب گفت: طب جز اين چيزى نيست.
امام گفت: مى پندارى كه من اين دستورها را از كتاب هاى بهداشتى ياد گرفته
ام؟ گفت: آرى، امام فرمود: من اين ها را از خدا فرا گرفته ام. تو بگو من
از جهت بهداشت داناترم يا تو؟ طبيب گفت:البته من. امام عليه السّلام
فرمود: اگر اين چنين است من از تو سؤالاتى مى پرسم، تو پاسخ بده. گفت:
بپرس.